1970-2005

35 LAT  WSPÓLNOTY  PARAFIALNEJ

Nasza Świętokrzyska parafia ma 35 lat. Tak liczymy, mimo że formalnie Parafia pw. Podwyższenia Krzyża Świętego istnieje od 14.09.1987 r. tj. dnia wydania przez ks. Bpa Józefa Michalika dekretu zmieniającego dotychczasowy porządek. A jaki był ?

W skrócie: najpierw wspólnota zgromadzona przy Duszpasterzu zwana filią duszpasterską parafii św. Jadwigi (dekret ks. Bpa Ordynariusza Sługi Bożego Wilhelma Pluty z 23.09.1970 r., a 04.10. tego roku rozpoczęcie formalnie pracy), później formalne utworzenie parafii pw. Narodzenia NMP (dekret ks. Bpa Ordynariusza z 03.05.1974 r.), aż wreszcie zmiana tytułu parafii - jak wyżej - na Podwyższenie Krzyża Świętego.

Dlaczego więc to świętowanie ?

W Kościele obchodzimy rocznicę ślubu, kapłaństwa, pierwszej komunii i inne. Są też poważne jubileusze. A to przede wszystkim po to, aby dziękować Panu Bogu za dobra jakimi wszystkich obdarza. Np. obrzędy sakramentu małżeństwa mówiące o jubileuszu 25-lecia, 50-lecia tego sakramentalnego związku - wyjaśniają, że są szczególną okazją odnowienia się w łasce sakramentu małżeństwa przez udział w Eucharystii. Kościół w specjalnej liturgii składa Bogu dzięki za otrzymane dary oraz udziela błogosławieństwa Bożego na dalsze lata życia.

Zatem nasza Parafia pragnie dziękować i prosić. Warto sobie przypomnieć za Kodeksem Prawa Kanonicznego, że „Parafia jest określoną wspólnotą wiernych, utworzoną na sposób stały w Kościele partykularnym, nad którą troskę pasterską, pod władzą biskupa diecezjalnego, powierza się jej własnemu pasterzowi. Jest ona miejscem, gdzie wszyscy wierni mogą się zgromadzić na niedzielną celebrację Eucharystii. Parafia wprowadza lud chrześcijański do uczestniczenia w życiu liturgicznym i gromadzi go podczas tej celebracji; głosi zbawczą naukę Chrystusa; praktykuje miłość Pana w dobrych i braterskich uczynkach. Parafia jest podstawowym miejscem katechezy dzieci i rodziców.”

Będziemy więc pod przewodnictwem Pasterza naszej diecezji, wspólnie ze słuchaczami Radia Maryja i widzami Telewizji Trwam dziękować Panu Bogu, w poniedziałek 12 września za otrzymane dary w postaci osób, które tę parafię tworzyły i tworzą; licznych dzieł przez parafian podejmowanych: jak budowa kościoła, plebanii, ośrodka duszpasterskiego, domu katechetycznego, powstanie i działanie licznych wspólnot, ruchów, stowarzyszeń, organizacji. Chcemy dziękować za to bogactwo łaski uświęcającej, wlewającej się przez posługę sakramentalną w nasze życie, posługę katechetyczną, charytatywną, modlitewną… Można w nieskończoność wymieniać ludzi, zdarzenia, za które Panu Bogu należy wyśpiewać „Te Deum laudamus”. Chcemy to wspólnie uczynić. Oczywiście, każdy z nas, parafian, przyniesie w sercu na to wspólne świętowanie inne osoby i inne zdarzenia i to będzie bogactwo!

Przeżycie parafialnych Dni Jubileuszowych w ramach cyklu zatytułowanego „Duchowość Eucharystyczna w rodzinie i parafii” w dniach 07-14.09 br. pomoże nam to dziękczynienie zrealizować. W centrum naszego dziękowania jest Eucharystia, bo Ona jest istotą Kościoła; jest źródłem, z którego czerpiemy i szczytem, na który się wspinamy. Eucharystia jest życiem Kościoła, a więc i naszej lokalnej świętokrzyskiej wspólnoty.

Skoro spoglądamy na 35 lat życia naszej parafii, to widzimy nie tylko dobro, za które Panu Bogu i bliźnim dziękujemy, ale dostrzegamy i nasze mankamenty, braki, słabości, grzechy. Przepraszamy więc. A skoro przepraszamy to i chcemy zmienić nasze życie, uczynić je piękniejszym. Może tego dokonać Jezus Eucharystyczny, którego dal nam Ojciec. „Poznajemy Twoją miłość Ojcowską, gdy kruszysz twarde ludzkie serca, i w świecie rozdartym przez walki i niezgodę czynisz człowieka gotowym do pojednania”. Pragniemy, aby każda rodzina w naszej parafii żyła w zgodzie i miłości. „Ty mocą Ducha działasz w głębiach serca, aby nieprzyjaciele szukali zgody, przeciwnicy podali sobie rękę i ludy doszły do jedności. Twój dar, Ojcze sprawia, że szczere szukanie pokoju gasi spory, miłość zwycięża nienawiść, a pragnienie zemsty ustaje przez przebaczenie”.

Modlimy się i staramy, aby każda nasza rodzina i cala nasza parafia była - tak jak chciał Sługa Boży Jan Pawel II - wspólnotą życia i miłości.