Gdy Zielona Góra wróciła do Polski, byli więźniowie obozów hitlerowskich zajęli się tą kapliczką. Przywrócili jej charakter sakralny i 3 maja 1947 r. została uroczyście poświęcona. Zaczęła służyć okolicznym mieszkańcom. W niedzielę i święta kapłani z parafii św. Jadwigi odprawiali tutaj jedną Mszę św. Kapliczka mieściła zaledwie kilkadziesiąt osób.

W miarę rozbudowy miasta powstało w pobliżu kilkutysięczne osiedle. Wówczas Ks. Biskup Wilhelm Pluta dekretem z 4.10.1970 r. tworzy przy tej kapliczce samodzielną filię parafii św. Jadwigi i mianuje Ks. Jerzego Nowaczyka wikariuszem-zarządcą, by organizował życie parafialne.

Wierni nie mieścili się w kapliczce, mimo że w niedzielę i święta dwaj księża odprawiali 8 Mszy św. Dlatego dostawiono do niej najpierw zadaszenie, a od czerwca 1973 r. rozpinano zawieszony na linie namiot, pod którym umieszczone były prowizoryczne ławki. Ten namiot budził ogromną złość ówczesnych władz komunistycznych i był powodem do kolejnych kolegiów, na których skazywano Księdza na dotkliwe kary „za nielegalną” budowę. Wszelkie zaś prośby o pozwolenie na budowę nowego kościoła zbywano odmową, mimo że 3 maja 1974 r. pozwolono erygować przy tej kapliczce parafię pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Parafia liczyła wtedy ok. 8 tysięcy mieszkańców.

Dopiero zmiany jakie nastąpiły w 1980 r. i zwycięstwo „Solidarności” zmieniły sytuację. Na początku września 1980 r. władze zgodziły się na mianowanie Ks. Jerzego Nowaczyka proboszczem parafii, jakkolwiek był nim od 1970 r. W listopadzie parafia otrzymała pozwolenie na budowę nowego kościoła. Sprawy szybko się potoczyły. Rozpisano konkurs, na który zgłoszono 13 projektów. W lutym 1981 r. został wybrany projekt inżynierów: Stanisława Kochańskiego, Jerzego Gołębiowskiego i Iwony Białej. Prace rozpoczęto w czerwcu 1981 r. Kościół – jeszcze nie wykończony – został poświęcony i oddany do służby Bożej na Boże Narodzenie 1983 r. przez Sługę Bożego Ks. Bpa Wilhelma Plutę.

Potem budowano dom parafialny z domem katechetycznym, gdzie aktualnie znajduje się Katolickie Liceum Ogólnokształcące św. Stanisława Kostki prowadzone przez Stowarzyszenie Rodzin Katolickich. Ostatecznie budowę zakończono w czerwcu 1987 r.

Trzeba przyznać, że było to możliwe tylko dzięki niezwykłej ofiarności wiernych, którzy składali ofiary i gorliwie przepracowali 70.000 roboczogodzin oraz doskonałej współpracy projektantów, inżynierów budowy i 5 osobowej brygady, która przez te lata pracowała pod kierunkiem mistrza śp. Władysława Kudynowskiego. Prace nad wystrojem kościoła pod kierunkiem p. Zygmunta Prangi, artysty plastyka, trwają do dziś. To wszystko stało się możliwe dzięki zaangażowaniu Ks. Prałata Jerzego Nowaczyka i jego współpracowników.

25 grudnia 1987 r. Ks. Bp Józef Michalik zmienił tytuł parafii z Narodzenia NMP na Podwyższenia Krzyża świętego.

28 lipca 2002 r. Ks. Jerzy Nowaczyk odszedł na emeryturę, choć ciągle jest obecny w życiu parafii. Ks. Bp Ordynariusz Adam Dyczkowski funkcję proboszcza powierzył Ks. Prałatowi Janowi Pawlakowi.

W parafii pracuje obecnie 4 kapłanów, Siostry Benedyktynki Misjonarki, których obecnie jest 5. W tym czasie istnienia parafii Pan Bóg powołał 7 księży, 2 braci zakonnych i 7 sióstr zakonnych.