11 lutego obchodzimy Światowy Dzień Chorego.

W XXI wieku, kiedy panuje kult pieniÄ…dza, mÅ‚odoÅ›ci i piÄ™kna, najbardziej obawiamy siÄ™ bólu i choroby, a czÄ™sto, gdy już ona przyjdzie, staramy siÄ™ jÄ… ukryć, uciec od niej…

Ile razy, gdy przechodziliÅ›my obok osoby chorej, zwÅ‚aszcza niepeÅ‚nosprawnej, odwracaliÅ›my gÅ‚owÄ™, spuszczaliÅ›my wzrok…

W bardzo wielu przypadkach nie wiemy jak siÄ™ zachować i co odpowiedzieć, nie potrafimy pocieszyć i wyjaÅ›nić sensu rzeczy. Jednak w bardzo wielu przypadkach, takiej osobie jest tak maÅ‚o potrzebna do szczęścia, wystarczy podejść, porozmawiać, uÅ›miechnąć siÄ™, a jednak…

Czasem przychodzi mi myÅ›l, czy nie jest na odwrót? Czy ludzie zdrowi, sÄ… faktycznie zdrowi? A może wÅ‚aÅ›nie ten chory jest zdrowy? Ciężko to zrozumieć. Jednak wystarczy pójść do szpitala, czy hospicjum zobaczyć ludzi, którzy, na co dzieÅ„ walczÄ… z chorobÄ… i swym cierpieniem. OsobiÅ›cie czuje siÄ™ przy nich bardzo maÅ‚a. Cierpienie jest dla czÅ‚owieka rodzajem życiowej próby, z którÄ… trudno jest sobie poradzić o wÅ‚asnych siÅ‚ach. Ci ludzie potrafiÄ… docenić naprawdÄ™ wszystko w swoim życiu, w ich oczach jest niesamowity blask peÅ‚en wiary i siÅ‚y, blask pewnego pogodzenia siÄ™ ze swym losem, ale przede wszystkim ufnoÅ›ci…

Każda wizyta w szpitalu pozostawia wspaniaÅ‚Ä… lekcjÄ™ życia. Uczy radoÅ›ci z życia i tego, co mamy, uczy dziÄ™kowania bliskim a przede wszystkim Panu za to, co otrzymujemy, uczy miÅ‚oÅ›ci do drugiego czÅ‚owieka, uczy pokory i ufnoÅ›ci, a każdy czÅ‚owiek, którego spotykamy na drodze obojÄ™tnie czy to chory, czy zdrowy jest taki sam i może nas nauczyć czegoÅ› nowego, a my nawet, jeÅ›li jest trudno powinniÅ›my pomagać, ponieważ wiemy, gdzie zawsze możemy szukać oparcia…

Oby właśnie ten dzień, Dzień Chorych, uczulił nas wszystkich na świadomość przemijania życia ziemskiego, uwrażliwił na potrzebę niesienia pomocy wszystkim cierpiącym, a przede wszystkim uczył nas pokładania nadziei i ufności w Boży plan.

Na zakończenie...

Szpitalna izolatka…

W niej leżący czÅ‚owiek…

Może Å›pi, może nie chce otworzyć oczu, może siÄ™ boi…

Mimo wszystko ma tak radosnÄ… twarz… twarz dziecka…

A jednak…diagnoza…udar mózgu i wylew, nieprzytomny, nie ma z nim kontaktu…

Przy szafce stoi kartka: „Rodzina Pana … proszona jest o niezwÅ‚oczny kontakt z lekarzem”

Mija jeden dzieÅ„, drugi, trzeci…tydzieÅ„…

Kartka nadal stoi…

Podobno rodzina wie o chorobie ojca…

A jednak…

Pacjent po kilku tygodniach otwiera oczy…

Próbuje coÅ› przekazać, przez jednÄ… Å‚zÄ™ spÅ‚ywajÄ…cÄ… po policzku…

A ile razy my mówiliÅ›my, że jesteÅ›my samotni???

A może nie doceniamy tego, co mamy???

A może…